پیر چنگی مثنوی شریف مولانا و پیر دوتار نواز خراسانی دوران ما

ابتدا توضیح مختصر : به مناسبت درگذشت حاج قربان سلیمانی دوتار نواز خراسانی غزلی سرودم . دوستی عزیز خواست بیشتر در مورد حاج قربان بگویم . مطلب زیر در این رابطه نوشته شده اشت .

نمی دانم داستان پیر چنگی را شنیده اید یا نه ، حکایت پیر چنگی یکی از داستانهایی است که در جلد اول مثنوی معنوی آمده است . حیفم آمد وقتی قرار است از پیر دوتار نواز خراسانی بنویسم از پیر چنگی حضرت مولانا چیزی نگویم :

آن شنیدستی که در عهد عمر

بود چنگـی مطربی با کر و فر

 

حکایت امرود بن از مثنوی شریف

بنام حضرت دوست

در ابتدای سخن ، همانطور که در آغاز شرح غزلیات دیوان کبیر نیز ذکر شد ، آنچه در رابطه با غزلیات و حکایت های حضرت مولانا جلال الدین پارسی می نویسم بقدر فهم اینجانب است و ادای دین به حضرتش . و آشنایی آنان که شاید با این دو گنجینه ی گرانبها بیگانه اند .

اولین حکایتی که نقل می شود ، حکایت امرود بن است . در دفتر چهارم مثنوی این داستان با عنوان بلند حکایت آن زن پلید کار که شوهر را گفت که آن خیالات از امرود بن می نماید ترا .... نقل شده است :

آن زنی مــــی‌خـواست تا با مول خـــــــود

بــــــــــر زنـــد در پیش شـــــوی گول خود